Kobieta w spektrum.Czułość, wsparcie, psychoedukacja

Znasz to pytanie? „Czy jestem za bardzo?” Za wrażliwa.Za intensywna.Za logiczna.Za introwertyczna.Za emocjonalna.Za skupiona na szczegółach.Za długo myśląca.Za bardzo potrzebująca ciszy. Albo może… „Czy jestem za mało?” Za mało spontaniczna.Za mało społeczna.Za mało towarzyska.Za mało kontaktowa.Za mało „kobieta, jak trzeba”.Za mało normalna. Kobieta w spektrum – zanim poznasz diagnozę Wiele…

Czy zastanawiałaś się kiedyś, czy mówisz o autyzmie „właściwie”?Czy używane przez Ciebie słowa są wspierające, czy – być może nieświadomie – wykluczające? Ten temat może być trudny i delikatny. Ale warto się w niego zanurzyć, bo język kształtuje nasz sposób myślenia, patrzenia i… wspierania. A przecież właśnie o to chodzi…

Dla mam, specjalistek, przyjaciółek i każdego, kto chce lepiej rozumieć różnorodność neurologiczną. Wiem. Można się pogubić w tych wszystkich słowach i znaczeniach. Ale warto je poznać i poszerzać swój słownik (i przekazywać dalej w świat) to stają się one naszą rzeczywistością. Lubię myśleć o tych słowach jak o latarkach. Bo…

„Nauczyłam się być miła, grzeczna, uprzejma.Nauczyłam się słuchać, śmiać w odpowiednich momentach, nie przesadzać. Ale potem, kiedy zostawałam sama, czułam się… pusta. Wyczerpana. Niewidzialna.”_ To się nazywa maskowanie.I jeśli jesteś kobietą w spektrum (albo gdzieś blisko), jest duża szansa, że robisz to… od zawsze. Dla wielu kobiet neuroróżnorodnych jest to…

Zwykle zaczyna się od cichego pytania.Może po przeczytaniu artykułu. Może po rozmowie. Może po tym, jak diagnozę otrzymało dziecko, partner lub przyjaciółka. „Czy ja też?” W moim przypadku, to pytanie kiełkowało długo.Bo przecież potrafię rozmawiać z ludźmi. Bo nauczyłam się dopasowywać. Bo przez lata byłam tą „ogarniętą”. Ale w środku……